Succes in VS deed ING de das om

AMSTERDAM - ING verdiende in de VS te veel met het ‘Postbankmodel’. Van gekkigheid ging de bank investeren in zwakke hypotheken. De Nederlandse belastingbetaler zit sinds maandag met 22 miljard aan matige Amerikaanse hypotheken in zijn maag. Dat heeft hij niet te danken aan het feit dat ING het de afgelopen jaren zo slecht heeft gedaan. Integendeel. De belastingbetaler is slachtoffer van ING’s succes bij het over de hele wereld verspreiden van het oer-Hollandse Postbankmodel.

Die zegetocht begon ooit bij Hans Verkoren. Deze ING-bestuurder was betrokken geweest bij de operatie om de Postbank minder afhankelijk te maken van de postkantoren. Verkoren had klanten zover gekregen dat ze hun bankzaken voortaan grotendeels per post deden.

Postbankmodel
Wat zou het mooi zijn, dacht Verkoren in 1996, als ING het Postbankmodel over de hele wereld zou verspreiden. Met de overname van de Duitse Kreditbank in maart 1998 begon de internationale expansie. ING bood eenvoudige spaarrekeningen met een duidelijk hogere rente dan de concurrenten. Duitsland was direct enthousiast en andere landen volgden. Internet nam de plaats in van de post, waardoor de kosten nog verder omlaag konden.

Oceaan
In 2000 staken de ING’ers de oceaan over om ook de VS te veroveren. ING Direct, zoals de dochter inmiddels heette, bracht de egalitaire Nederlandse mentaliteit naar de VS. ‘Arme klant of rijke klant,we behandelen iedereen gelijk’, zei directeur Arkadi Kuhlmann. ING Direct voerde een vrolijke reclamecampagne. De bank opende oranje cafés in Chicago, Los Angeles en New York en zelfs in Waikiki op Honolulu. Later organiseerde ING Direct de Orange Days of Givings, waarbij duizenden ING-medewerkers het land introkken om scholen op te knappen.

De campagne sloeg aan. Veel Amerikanen brachten hun spaargeld naar ING. In 2004 had de bank al 40 miljard dollar binnengehaald en daar kwam jaarlijks bijna 20 miljard bij. Maar toen begonnen de problemen, want waar moest ING Direct met dat geld naartoe?

Woningmarkt
De Amerikaanse wet schrijft voor dat een bank 55 procent van zijn spaargeld in de Amerikaanse woningmarkt moet investeren. ING Direct probeerde dus zo veel mogelijk hypotheken te verstrekken, maar kon het tempo waarmee het spaargeld binnenkwam, niet bijbenen.

Gelukkig kon de bank ook indirect in hypotheken investeren – in obligaties, die waren samengesteld uit hypotheken van andere banken. Het rendement hierop was prima. En het risico leek beperkt. In de loop van 2007 bleek echter dat de Amerikaanse hypotheekmarkt op drijfzand was gebouwd. Miljoenen Amerikanen waren opgescheept met een hypotheek die ze eigenlijk niet konden betalen. De Amerikaanse hypothekenportefeuille van ING Direct was vrijwel direct onverkoopbaar.

Onrustig
Toen in 2008 hele banken in de problemen kwamen en spaarders onrustig werden, sloegen de zenuwen bij ING pas echt toe. Want internetspaargeld is vluchtig. Klanten kunnen het met een muisklik weghalen. Als te veel klanten dat zouden doen, zou ING Direct in acute problemen komen. De bank kon geen geld vrijspelen door bezittingen te verkopen, want die waren onverkoopbaar.

Dankzij de belastingbetaler is de bank nu van deze zorgen bevrijd. Het is voor ING Direct echter geen reden om met hetzelfde enthousiasme als voorheen de wereld in te trekken. De plannen om ook Japan te veroveren zijn voorlopig op de lange baan geschoven.

bron: Telegraaf | Succes in VS deed ING de das om